Hakan ATALAY / Teknik Direktör & Webmaster
#Komşunun Hacettepe'den mezun profesyonel temsilci çocuğu... H’si büyük.
#eFeX09
Hacettepe University
Hakan ATALAY'ın Kişisel Sitesi Sabır, ben beklemenin ustasıyım.

Sabır, ben beklemenin ustasıyım.

Bizde duymak istediklerimizi söyleyen kitapları severiz. İnsan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu belki de. Bazen canlı cenazeye dönüşüyorum. Görebiliyor musunuz? Askeriyedeki anlayışım düşmanlarımızı yok etmeye uğraş vermek yerine, onları değiştirmeye çalıştırmak. Bilmem anlatabiliyor muyum? Lakin bizler maddeye hükmediyoruz zihne hükmedemiyoruz. Başarı oranımız standartın birazcık altında…

İyi adamlar yalnızlıktan ölüyor.(Subayların durumu daha vahim.) İyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken. Ölüm çiçeği “lavinia.” Hayalimdeki muhteşem sevgili ne güzel bir anlamın var senin.

Cefâpîşeyim bu aralar. Serkeşlik zaten efelik ruhumdan gelen bir özellik. Namütenahi yolculuklar yapıyorum Kuzey Irak – Suriye aralığında. Bedenim artık dayanmıyor. Ruhum çalkalanıyor be. Konuşmak lazım güzel günleri. Durup durup yâd etmek lazım ki hiç unutmasınlar. Dönüp dönüp tekrar sayıyorum bir kuş eksik gökyüzünde az kaldı be izine Hakan.

Süte batırırdık eskiden yalanları. Şimdi ise nargile dumanında kaybetmeye çalışıyorum. Peki ya söylenmeyen şeyler yok mu sayılır? Belki de öyle bi dolu olacağım ki seninle, kendimden döküleceğim toz gibi. Merminin namludan çıkışı gibi saplanacak mutluluk kalbine. Bastığın yere baş koyacağım usulca, uçarı gölgene asılıp kalacağım. Kışın en güzel tarafı ne biliyor musun? Mandalina yiyebilmek. Baharın ise polenleri içine çekip hapşırmak.  Göğsü üzüm salkımı, ağzı kuş yuvası. Bir kadın gövdesi gövdemin, gülüşü sevincimin çıplak aynası…

Şair biz yürüyelim şehir güzelleşsin diyor. Yürüdüğüm yerlerde hep barut kokusu var. Benim tarzım galiba mermiyle güzelleştirmek. Biliyorum. Bilmek zaten öldürüyor benliğimi. Hissiyatlara önem veririm. Kadınlarda kötülüğün sesini çok uzaktan duyarlar. Onlara kulak verin. Sürgün yemiş bir hayata atanmışım gibiyim. Kendimi, kendimle vakit geçirdiğimde yalnızlık olarak sanmayacağım şekilde yetiştirdim. Galiba kendime en büyük katkımda bu oldu.

Ayrılıkların bir an önce bitmesi dileğiyle…

Bir Yorum Yapın