Hakan ATALAY / Teknik Direktör & Webmaster
#Komşunun Hacettepe'den mezun profesyonel temsilci çocuğu... H’si büyük.
#eFeX09
Hacettepe University
Hakan ATALAY'ın Kişisel Sitesi Bu sana son mektubum

Bu sana son mektubum

Tahditli bölgelerden, tehlikeli bölgelere intikal etmiş bedenim ruhum. Ankara, Ankara güzel Ankara her bahtı kara gibi kopamıyorum senden. Standart değerlere çok yaklaştım. Az kaldı enverziyon yaşamama, yaşatmama.

Aracım kuleden müsaade almadan hareket edemiyor, gönlümde senden. İkimizde anladıysak eğer aşkımızın sonu olmadığını ilk ve son dansımı bana lütfetmeni isteyeceğim kısa bir süre sonra.

Hangi kurşunla vurulsam nasıl durulsam başım alıp nerelere gitsem olmuyor dediğim günleri kesinlik olmamakla beraber ihtimal derecesi kuvvetli olmasından dolayı geride bırakmak beni mutlu ediyor. Güne puanım 9.9 ile başladı. 0.1 puanı ise hiçbir şey tam değildir inancından dolayı kırıyorum elbet ilerleyen saatlerde bir eksiklik çıkacaktır. Aynı ateşte yanmış, rüzgârda üşüdüğüm, mermilerin barut kokusunu içime mis gibi çektiğim abimi de özlediğim gerçeği, içimi acıtsada bunlarada alışıyor bedenim. Gerçi abimlede kavuştuk kader utansın ayırmıyor artık bizi.

Çoğu zaman anlaşılmamaktan, kimsenin beni(bizi) anlamadığından şikayet ederdim. Düşman gibi bir hain gibi gönlümü kırdıklarını hissederdim. Lakin artık sessizlikten doğan Deli Yılmaz’ın bağırışlarıyla çözüme odaklanmak hareket tarzımı belirtiyor.

Sırtımı dönüp tehlikeli yerlerden son üç seneme baktığımda gözlerimden kan süzülüyor yaş değil. Bu umarsız saltanatların başındaki kırbaçlara yalvarmamanın boyun eğmemenin mutluluğu içimde kelebekleri salsa yaptırıyor. Sait Faik, Kurabiye adlı hikayesine şöyle başlıyor: “İstanbul’da tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp, ben sana aşığım.” Harp zamanında da barıştada.. Hepimizin hikayesi farklı ama sonuçları sabit altı üstü beş metre oluyor işte.

Tahammülüm beni terk etti. Savaş bittiğinde sana taze incirler toplayacağım demiştim. Savaş bitti. Hasat zamanı yakındır. Zamanında bize bıraktığı bir ihtimali devre dışı bırakıyorum. Bazen insanlara kızmayın, kendinize kızın. Sen bu kadarsın bilmeliydim demelisiniz. Küçük zamanlar birikti, büyük şeyleri ezip geçti be Hakan. Koşullar ağırdı ve ben seni o zamanlarda da seviyordum. Ben sana konuşamadıklarım için ağlamadım roket attım. İçimden geliyordu o patlamalar kopmalar.

Bu ülkede satranç oynamayı bilen yok. Bu millet kaderini hesaplayarak değil, zar atarak belirliyor. Evet arkadaşlar üzerimdekini çok sormuştunuz, hücum yeleği kompozit başlık kem göz ve nazar. Farzetki bu aşkı hiç yaşamadık Kuzey Irak. Küçük zamanlar birikti, büyük şeyleri ezip geçti.

Tanrı bana iki tane ayağı futbol oynayayım diye verdi, sürekli sırt çantasıyla yürüyüm cenk edeyim diye ya da kadınların arkasından koşayım diye değil. Neyse konumuz bu değildi değil mi ?

Salıncakta sallanan güzel günlere yaklaşmakta, yaklaşmakta olan.

#Kanatlarım var ruhumda 😛

1 Yorum

  1. Elif KARAMAN
    Eylül 14, 2020 de 9:28 am · Cevapla

    Güzel günlerinizin yaklaşmasına sevinmekle beraber umudunuza da hayran kaldığımı belirtmek isterim. Yazınız, bana kalırsa, herkesin anlayamayacağı ama her anlayanın farklı türde yorumlayacağı bir yazı. Ben ise güzel şeyler hissettim. Teşekkür ederim, umut dolu günler diliyorum.

Bir Yorum Yapın