Hakan ATALAY / Teknik Direktör & Webmaster
#Komşunun Hacettepe'den mezun profesyonel temsilci çocuğu... H’si büyük.
#eFeX09
Hacettepe University
Hakan ATALAY'ın Kişisel Sitesi Öyle bir sebep ver ki

Öyle bir sebep ver ki

Bana öyle bir sebep ver ki, yıkılırsam utanayım. Ölüm bize ne uzak ne yakın ölüm, Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm. Her yüzyıl da canımızı yakacak bir şeyler buldunuz. Sustuk, içimiz almadı. Konuştuk, duyan olmadı. Çelik bile sert değil.Gör ki düşman mert değil.Ölürüz de dert değil.Üzer, kahpe pusular.

Sizin hiç yemeğinize tuz yerine toz döküldü mü? Benim döküldü. Hayatın tadını tuzunu aramayı o gün bıraktım. Çocuktum, büyüdüm, büyümek zorunda kaldım. Hatırlanmak için değil, unutulmak için çıktık bu yola. Hiç kimse gibi, hiç kimsesiz gibi. Bir düşün başların üstünde kapanık tuğunu, Ruh duyar orda ölürken bile Türk olduğunu. Her yaram bir çiçek gibi, Kanımla suladım bu yeri! Yurduma bahar yaparım. Göğsüme taktığım gülleri!

Yaban eşeği ile yaban geyiğine komşu yurdum! Seni düşman nerden basmış güzel yurdum. Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da. Özgürlük ve gökyüzü. Bir yerde kadınlar, çocuklar ve yaşlılar asker görünce korkmuyorlarsa orada ki asker Türk askeridir. Bir gün varız, bir gün yok. Beklediğin, ne araçtır‚ ne topraktır‚ ne taştır‚
Beklediğin, kardeşindir‚ evladındır‚ yuvandır‚ Beklediğin, tarihindir‚ namusundur‚ anandır‚
Beklediğin şerefindir‚ özünde vatandır.

Bağlamıştı gönlümü, saçlarının düğümü. bilmiyordum bu örgü, acaba bir büyü mü? Onlar gittiler, yalnız bir yemin kaldı aramızda. Ben şimdi bu yanda, kasılmış çıplak bir kurşun gibiyim, Namluda. Onlar gittiler, giderken bir muştu gibiydiler. Acizler için imkansız, korkaklar için inanılmaz gözüken şeyler kahramanlar için idealdir. O yüzden, Korkmadık, Savaştık. Adımızı her yere Kahraman yazdırdık.

Vatan, evlat kokusunu alamayan, yar koynuna baş koyamayan, ana duasıyla yola çıkanların memleketidir. Vatan, dönüş yolu bilmeyenlerin, ölümle cilveleşenlerin, kahpe pusularda gülen delilerin evidir. Sanma ki kolay kurulur bir devlet, kolay kazanılır bir toprak, Sen yaşa diye söner, on binlerce ev on binlerce ocak.

Ölmeselerdi aşık olurlardı, şiirler yazarlardı…

Öldüler…

Şiirleri gömdüler.

Bir güzel kıza değil, bin cefaya güldüler.

Kırmızı bir gül vermek vardı Allah’ın emriyle,

Gülmek peygamberin kavliyle, vazgeçtiler.

Onlar Allah’ın peygamberine komşuluğu seçtiler.

1 Yorum

  1. Gülsüm
    Şubat 9, 2021 de 5:51 pm · Cevapla

    Ne kadar güzel yazmışsın gurur duydum halacım

Bir Yorum Yapın