Hakan ATALAY / Teknik Direktör & Webmaster
#Komşunun Hacettepe'den mezun profesyonel temsilci çocuğu... H’si büyük.
#eFeX09
Hacettepe University
Hakan ATALAY'ın Kişisel Sitesi Uzun Namlulu Kısa Hikaye Vol1

Uzun Namlulu Kısa Hikaye Vol1

Bana reddedilemeyecek kadar güzel bir teklif varsa, nedir o teklif denildiğinde Şırnak/Cizre derim. Ailenize vakit ayırın. Çünkü filmde de dedikleri gibi ailesiyle vakit geçirmeyen bir erkek, asla gerçek bir erkek sayılmaz. An itibariyle Disney Plus üyeliğim bitmiş. Ama para israfı olduğunu bugün anladım. Çünkü favori prensesimi her gün görebiliyorum. Çok eskiden rastlaşacaktık. Savaş zamanlarımda değil. Yıldız Tilbe’yi pezevenklerin elinden alan İbrahim Tatlıses, Cizre’den yanına gelemeyen ben. (Kurumuş boğazım çalıyor burada.) Yolda yürürken aniden adımlarını yavaşlatan bi düşünce yapısı olamadıysam sende, bu hayat bana çok ayıp etmiştir arkadaşlar.

Hypophrenia nedir? Ortada hiçbir şey yokken birdenbire mutsuz hissetmek. Net olarak ikizler burcu. Fiziksel olmayan iltifatlara takmış durumdayım bu ara. Örneğin hayata bakış açısını sevdiğim insanlar. Kendimi mutsuz hissettiğimde onların yanında olmak, onlarla konuşmak bana güç veriyor. Derin vakitler ümit etmiştik, dar zamanlara kaldık. Ümit olmasa ümit yok derim. Ama her zaman ümit vardır. Ben, hayatın hiçbir noktasında ümit olmadığına inanmam. Hepimiz çukurdayız ama bazılarımız gökyüzüne bakıyor ve yıldızları görüyor. Havalar bkn olsa bile.

J’espère que tu me manque… Sen bende eksik olan bir parçasın. İçim ürperiyor ya evde yoksan? En iyiyi herkes sever. Sen herkesin sevmediğini sevebiliyor musun bu hayatta? Gerçek sevgi odur… Sadece ben dersen tek başına kalırsın, bir yere de gidemezsin. Eve döner herkes bir gün ama ev aynı ev mi, dönen aynı kişi mi, hikâye aynı hikaye mi? Bir çiçekle de bahar gelmez bunuda söyleyeyim. Martın gelmesiyle değişmez bazı şeyler.


Aşklar yarım kaldığı için mi aşk olarak kalır? Wesley Sneijder, Alex gibi. Efkârlıyız yapacak bir şey yok. Elmalı soda içeyim baride kendime geleyim. İnsan kendinin kim olduğunu unuttuğu zaman ona başkası hatırlatamaz. Hayatta derler ya kim olduğunu düşünme kim olduğunu bil diye. Sonuçta çizgilerimiz var değil mi hepimizin. O çizgiyi iyi belirleyip aşmamız gerek. Değil mi best? :A

Göğsümde ağır bir kelebek. İçimde kırık çekmeceler. Gerçi çekmecelerim bile benim geçici. Konteynırlarda kalmaktan bıktım. Ne zaman sol ayağıma şiir yazılan ayaklarım halıya basacak? Uzun namlulu kısa hikayelerime, 22.000 feetlik yüksek tehlikeler eklemekte efe gönlüm paşa gönlüm. Annemi çok özledim ayrıca. Kahvaltılarına hasretim.

Şu an için Cizre iyi gidiyor. Arayıp soran herkese teşekkürlerimi buradan iletmek istiyorum. Merak etmeyin ocakbaşından ayrılmıyorum. Avm falan buldum, birde spora başladım. Ben spor yapıyorum birisi et kesiği oluyor. Ne ala memleket değil mi 😛 Abimin (Ziya Zeybek) verdiği taktiklerle yemek yapma, kahve yapma gibi aktivitelerle kendime artıda katıyorum. Elbet benimde çiçeklerim birgün açacak Sabri abi diyerek sizleri kocaman selamlıyorum.

3 kere Türker, Türker, Türker derseniz ses hızını geçerek derdinize deva olabiliriz Türker Efendi ile. Savaş anıları beni rahat bırakın. #yakşamlar.

3 Yorum

  1. Türker
    Mart 20, 2021 de 7:38 pm · Cevapla

    Yine çok güzel bir yazı yine duygulandım eline sağlık kardeşim…

  2. Fatih
    Mart 21, 2021 de 12:06 am · Cevapla

    Yüreğine kalemine hislerine sağlık 🙏

  3. A
    Nisan 16, 2021 de 12:06 pm · Cevapla

    Kalemine sağlık, şarkı ile birlikte okuyunca yazılan her cümleyi yaşadım.

Bir Yorum Yapın